الان با مامانم صحبت کردم، پرسیدم کجایید؟؟!! گفت رو همون پله هایی که سری قبل با بابات ایستاده بودیم و تو داشتی از پشت شیشه با اشک هات بدرقه مون می کردی!

کاش الان اون سال بود! کاش هنوز بابام بود که بگه دخترم مگه می خوایم بریم سفر قندهار که تو اینجوری می کنی؟! تا چشم بهم بزنی برمی گردیم! تو فقط مراقب خودت باش...

هنوز اون چهره خندونش تو ذهنمه که دست مامان رو گرفته بود و با هم می رفتن! هیچ کس نمی دونست اون سفر آخرین سفر حج باباست! آخ که چقدر دلش غار حرا رو می خواست...

ای داد بیداد...

ولی من مطمئنم، مطمئنم بابام اینبار برای بدرقه مامانم رفته! اونجا نیستم ولی حضورش رو حس می کنم! حتی می تونم حلقه اشک تو چشمهاش رو هم ببینم!

به سلامت مامانم، برای منم دعا کن...

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست          هر کجا هست خدایا تو نگهدارش باش

خدایا به امید خودت ...